"bara" Austurland að Glettingi!

02.10.2017 09:49

Lægð yfir landinu.


Það er lægð yfir landinu,
allavega mínum landshluta.
Finnið þið bara fyrir veðrinu svona líkalega?
Auðvita verður maður blautur í rigningu
og kaldur í frosti, 
en í Mánaborg hefur þessi haustlægðin hreynlega
sest á húsþakið hjá okkur og óskað eftir lögheimili.
Húsmóðirin lætur nú ekki vippa sé af stólnum svo auðveldlega,
nei ég er búin að ganga á hverjum degi í beljandi rigningu
og slagveðri bara til þess að sýna þessari
haustlægð að hún hefur ekki áhrif á mig.

Tölvulúsin er búin að vera í hlutverki,
já hlutverki haustlægðar,
eða kanski bara í hlutverki Irmu
sko fellybilsins Irmu.
En í morgun var hann sem ljúfur vormorgun.

Litla ráðskonan er svoa tímpískt haustveður,
vaknar glöð í bragði en skiptir um ham oft á dag,
ég hef trú á því að veðrið farið batnandi,
hún fór líka glöð í bragði í skólan.

Fótboltastrákurinn er yfir alla veðráttu hafinn,
hefur ekki nokkra ástæðu til þess að fara út fyrir hússins dyr,
er í stífum æfingabúðum í FIFA-18.

Eiginmaðurinn þrífst vel í lægðinni,
hann er líkari ömmu sinni en hann vill viðurkenna,
er oft í essinu sínu þegar allir aðrir eru sprungnir á limminu.

Húsmóðirin sjálf þarf svo að lifa með þessu vindáttum,
Lilla hundur sem er í pössun hjá okkur er
útihundur skiptir engu máli hvernig viðrar
syndir í sjónum og veður pollana.
Ég held að ég væri búin að draga sængina
uppfyrir haus fyrir löngu ef þessi
fjórfætta vinkona mín væri ekki í langri heimsókn,
það þíðir ekkert að skæla yfir rigningu og roki,
Lilla þarf að komast út.

Þannig að lífið í Mánaborg er eins og svo oft áður,
fjölbreytt og lifandi.
Ég vildi ekki hafa það öðruvísi þó þessi lægð sé í lengst lagi.
Ég vona að þið séuð vel búin fyrir haustlægðirnar,
bæði andlega og líkamlega.
farið vel með ykkur elskurnar.

K.kv. Anna á fallegum haustmorgni.

10.09.2017 22:14

Skupla, slæða og skýluklútur.


Amma mín var alltaf með skuplu á höfðinu þegar hún 
var í útiverkunum,
hvort sem það var þegar hún lagði höfuðið að 
Ljómalind og Baldursbrá þegar hún mjólkaði þær,
eða þegar við vorum úti í slætti og örðum verkum.

Þegar ég sinni heimilisverkunum þá minni ég sjálfsagt
meira á meðlim í móturhjólagengi en húsmóður.
Mér finnst voða gott að vera með rauðan tóbaksklút á höfðinu.

Þegar ég baka eplaköku þá hugsa ég til Noregs,
að geta farið út í garð og náð sér í epli og plómur,
tínt nokkur hindber og teygt sig yfir í sólberjarunna nágrannans.

Ég er engin gúrme kokkur en mikið ilmar nanbrauðið vel
þegar ég steiki það á meðan bragðmikil súpa mallar í stórum potti.

Þegar ég er í eldhúsinu þá er ég oftast berfætt,
næ berti jarðtengingu tel ég mér trú um.
Út í heimi eru konur sem elda dýrindis mat við 
allt aðrar aðstæður en þær sem ég er vön,
þær eru berfættar af því að þær eiga ekki skó.
Að skella fallegri slæðu á höfuðið er
kanski trúalegs eðlis hjá hópi kvenna,
en hugsið um það hvað þetta er þæginlegt,
enginn hárblástur og sléttujárnið bara kalt ofaní skúffu
viku eftir viku,
þegar ömmur okkar notuðu skíluklút og skuplur
þá var það til þess að hlífa hárinu fyrir fjósalykt
eða óhreynindum,
það var ekki farið í sturtu á hverjum degi í þá daga
og eftir langan dag á síldarplaninu þá gafst ekki
mikill tími í að redda greyðslunni
svo oft var hún bara klár undir slæðunni
og hægt að skella sér beint á ball.
Þó nágrannakona mín bæri slæðu af trúarlegum ástæðum
þá er ég áfram íslensk húsmóðir
sem steiki nanbrauð og bíð börnunum uppá vor-rúllur,
á mlli þess sem ég elda kjötsúpu og baka hjónabandssælu.
Tökum fagnandi við fjölbreytileikanum.
Við búum öll á þessari jörð,
og á Íslandi er nóg pláss.
Þar sem er hjartarúm þar er húsrúm.

K.kv Anna með skuplu.

06.09.2017 18:17

Bara ein ég!


Ég var búin að nefna það í síðustu færslu 
að ég ætlaði að hugsa um mig núna.
Þannig að í morgun um leið og börnin voru farin í skólan,
já tölvulúsin er ekki að elska miðvikudaga,
það eru raftækjalausir dagar!
Nóg um það,
þegar krakkarnir voru farin af stað í skólann
þá brunaði ég af stað til Eskifjarðar,
ég brunaði nú kanski ekki ég var á Caddy 
(vinnubíl eiginmannsins)
En erindið var að fara í krabbameinsskoðun,
ég fékk bréf fyrir nokkrum vikum og pantaði tíma,
og nú var komið að þessu.
Sumum konum kvíður ógulega fyrir þessu,
en eftir allt vesenið við að reyna að deila genonum mínum
með manninum í lífi mínu þá er svona
skoðun bara eins og að fara til tannlæknis.
Já svona næstum því allavegana.
Í morgun fór ég hinsvegar vegna aldurs
í brjóstamyndatöku,
og það get ég sagt ykkur að ég þakka Guði fyrir
minn mikla barm,
þegar maður er í skálastærð "J " 
þá er nefnilega bara hægt að skella brjóstinu
í apparatið og fara svo fram og bíða!
Aumingja þið í skálastærð A,B og C. !
Þetta er nú bara smá grín í mér!
Allavegana þá get ég strykað yfir þetta á listanum,
listin samanstendur af nokkrum hlutum
sem eiga að sjá til þess að ég sé í fyrstasæti hjá mér,
afþví að það er bara til ein ég,
og ef ég klára mig þá verður fólkið mitt svo
ferlega vængbrotið og leitt.

Farið vel með ykkur elskurnar mínar,
og munið eftir að hlusta á líkamann,.

K.kv. Anna einstaka

30.08.2017 09:32

ég um mig frá mér til mín



Ég var búin að sitja við tölvuna í klukkutíma,
þá bara hvarf allt saman!
Argggggggggg!

Ég ætla að reyna aftur.
NÚNA.

Á morgun er kominn september.
Hvert flaug tíminn?
Síðastliðið ár er búið að vera erfitt.
Eiginlega eins og hálendisferð í spariskóm.
Já svoleiðis ferð endar yfirleitt ekki á toppnum,
og þessi ferð var farinn með eldmóð og þrautseigju
að leiðarljósi en eftir erfiðar brekkur 
og óveður ótt og títt,
þá gáfumst við upp.
Ég og bróðir-Súpermann erum seig
en meira að segja við getum ekki allt.

Svo í gærmorgun þegar börnin fóru í skólan
þá ákvað húsmóðirin að nú tæki hún fram gönguskóna
og aftur í morgun fór ég á göngu um leið og krakkarnir
stukku af stað í skólann,
ég var næstum því búin að gleyma því hvað mér finnst gott 
að verða móð og sveitt.
Var föst í gömlu hjólfari sem ég hef fest mig í áður,
merkilegt með þessi gömlu hjólför,
þau eru bara þarna og bíða eftir því að maður taki
vitlausa beygju.

Heimasætan og tengdasonurinn eru flutt langt í burtu,
ekki svo langt samt, 
bara rúmir 3.tímar að skutlast til þeirra,
ég væri nú vængbrotin á báðurm ef þau hefðu
farið í háskólanám til Ástralíu,
nei Akureyri varð fyrir valinu hjá unga fólkinu,
það er nú ekki langt þangað.

Fótboltastrákurinn er menntaskólanemi,
en mest fótboltastrákur samt,
herbergið hans minnir stundum á ruslahaug,
en á meðan það er það eina sem ég get
röflað yfir þá er nú ekki mikið að.

Tölvulúsin var að byrja í 10.bekk,
ég fæ nú hálfgert kvíðakast að hugsa
til þess að á næsta ári verður hann kominn
í framhaldsskóla.
Þegar ég er dauðuppgefin á uppátækjunum hans
þá minni ég mig á hvernig þetta var þegar 
ég var á sama aldri og þá er bara að brosa.

Litla ráðskonan er í 5.bekk,
hún er stór og sterk en finnst nú samt
best að fá knús og að fá að kúra í Önnu holu,
hennar helsta markmið er að verða hærri en 
bræðurninr í Mánaborg og það verður ekki langt í það
ef hún heldur áfram að spretta eins og hún hefur gert í sumar,
Jói og baunagrastið meiga passa sig.

Ég sjálf húsmóðirin er ákveðin í því að 
minn tími sé NÚNA,
ég ætla að njóta augnabliksins og hugsa vel um 
sjálfa mig,
þá er miklu auðveldara að búa með mér,
og svo verður líka svo mikil orka eftir til þess
að dekra við heimilisfólkið.
Nú ætla ég að hætta þessu pári.
Takk fyrir lesturinn og njótið dagsins.

K.kv. Anna á fallegum ágústdegi.
  • 1
Flettingar í dag: 4
Gestir í dag: 3
Flettingar í gær: 151
Gestir í gær: 21
Samtals flettingar: 921751
Samtals gestir: 182744
Tölur uppfærðar: 19.10.2017 01:26:25

Nafn:

"bara" Anna

Farsími:

í hleðslu!

Afmælisdagur:

29.mars

Heimilisfang:

Fjörðurinn fagri!

Heimasími:

á tali!

Um:

Hamingjusamlega gift bróðir Súpermann sem vinnur meira en flestir og þarf ótrúlega lítinn svefn, jákvæð, bjartsýn, með sterkar skoðanir, húsleg, hannyrðakona og fagurkeri.

Tenglar